شباهت‌ فرقه دروزی‌ها با فرقه بهائیت و یهود و علت حمایت نتانیاهو از دروزی ها

دروزی‌ها تا حد زیادی نمونه‌ای از «جوامع بسته‌ی اقلیتی» مشابه یهودیان و بهاییان هستند که به جای تقابل مستقیم، مدل نفوذ، استتار، سازش و انعطاف با قدرت را انتخاب کردند

 0

فرقه دروزی‌ها کیستند؟

دروزی‌ها (یا دروزیان) یک فرقه دین جدید منشعب از اسماعیلیه‌ی شیعه‌اند که در اوایل قرن یازدهم میلادی، عمدتاً در شام (لبنان، سوریه، فلسطین) شکل گرفتند. 

دروزی‌ها سرچشمه‌شان کاملاً از اسماعیلیه‌ی فاطمی مصر است. دروزی‌ها اوایل قرن ۵ هجری قمری (اوایل قرن ۱۱ میلادی) در مصر فاطمی شکل گرفتند، درست در دوره حکومت خلیفه اسماعیلی «الحاکم بامرالله» (قرن چهارم و پنجم هجری).

موسس فکری‌شان «حمزه بن علی» با همکاری جمعی از متفکران اسماعیلی بود که ادعا داشت «الحاکم» تجلی خداوند (ظهور الوهیت) است.

جنبش دروزی ابتدا از قاهره (مصر) آغاز و بعد به شام (لبنان و سوریه) انتقال پیدا کرد، چون بعد از قتل الحاکم در مصر تحمل نشدند و به کوه‌های لبنان و شام کوچ کردند.

  • ریشه دینی: کاملاً شاخه‌ای منشعب از اسماعیلیه‌ی شیعی است. اما بعدها با افزودن عقاید فلسفی و گنوستیکی، به دین خاص خود تبدیل شد.
  • کتاب مقدس: کتاب اصلی دروزیان «رسائل الحکمۀ» یا «مجموعه‌ی حکمت» (رسائل الحکم) است، که مجموعه‌ای از آموزه‌ها، تفسیرهای باطنی و عقایدشان است؛ قرآن را فقط به شکل رمزی قبول دارند (مثل اکثر فرق غالی).

ویژگی‌های مهم:

  • آموزه‌هایشان ترکیبی از اسلام اسماعیلی، فلسفه‌ی یونانی (نوافلاطونی)، تشیع، گنوستیسیم و عناصر سری است.
  • اعتقاداتشان کاملاً مخفی و مخصوص اعضاست (تقیه‌ی شدید و ساختار بسته‌ی دینی).
  • باور به تناسخ ارواح (تناسخ).
  • قرآن را به صورت رمزی و باطنی تفسیر می‌کنند و مانند بهاییان شریعت را نفی می‌کنند.
  • ازدواج با بیگانه و تبلیغ دینی ممنوع است و دین بسته دارند (غیراز موارد بسیار خاص کسی را نمی‌پذیرند).
  • جمعیت فعلی عمدتاً در لبنان، سوریه، اسرائیل (جولان) و تا حدی اردن.
  • اغلب در قدرت‌های محلی و حتی در اسرائیل مناصب بالایی دارند.

شباهت‌ فرقه دروزی‌ها با فرقه بهائیت و یهود

۱. شباهت به بهائیت:
  • هر دو دین جدید و منشعب از تشیع عصر خود بودند.
  • هر دو دین بسته، بدون تبلیغ بیرونی و عضوگیری محدود (یا ندارند).
  • هردو دین بر تاویل و تفسیر باطنی از متون مقدس تاکید دارند.
  • جهان‌بینی فرا دینی و جهانی دارند (ادعای فراتر بودن از شریعت‌های قبل).
  • تقیه و پنهان‌کاری شدید، مخصوصاً درباره اصول و آموزه‌ها.
  • تلاش برای تطبیق با قدرت‌های خارجی یا دولت‌های حاکم برای بقا.
  • در هر دو جریان، سازش یا همکاری با استعمار و رژیم‌های بیگانه ظهور کرده است (بهاییان با انگلستان و اسرائیل، دروزیان با فرانسه و اسرائیل).
  • هیچکدام مرکزیت مذهبی رسمی در جهان اسلام ندارند و تقریبا همیشه «فرقه‌ی منحرف» و مطرود از اسلام تلقی می‌شوند.
۲. شباهت به یهودیت:
  • ساختار بسته‌ی جمعیتی و قومی (دین بیشتر ارثی است تا تبلیغی؛ عضوگیری نمی‌کنند).
  • هویت‌سازی فرقه‌ای و تمایز شدید با اکثریت پیرامونی (مسلمانان).
  • همکاری با قدرت‌های حاکم برای جلوگیری از نابودی یا حاشیه‌نشینی (دروزیان در اسرائیل بخشی از ارتش‌اند!).
  • استفاده زیاد از تقیه و پنهان‌کاری.
  • وابستگی قوی به حافظه‌ی جمعی، تاریخ و آیین‌های خاص خود.

دروزی‌ها تا حد زیادی نمونه‌ای از «جوامع بسته‌ی اقلیتی» مشابه یهودیان و بهاییان هستند که به جای تقابل مستقیم، مدل نفوذ، استتار، سازش و انعطاف با قدرت را انتخاب کردند. از این نظر، فلسفه‌ی سیاسی و حیات جمعی‌شان (همکاری با بیگانه، فرقه‌گرایی، پنهان‌کاری و وفاداری مضاعف) در تاریخ منطقه خاورمیانه بارها باعث بی‌اعتمادی اکثریت مسلمانان به این گروه‌ها شده است

چرا نتانیاهو این‌قدر از دروزی‌ها حمایت می‌کند؟

اسرائیل تقریباً در تمام این سال‌ها سیاست پیچیده‌ای نسبت به اقلیت‌های موجود در سرزمین‌های اشغالی، مشخصاً دروزی‌ها داشته است. این سیاست نه از سر مدارا یا احترام به تنوع قومی و مذهبی، بلکه عملاً یک محاسبه استراتژیک و در راستای منافع امنیتی و بقای رژیم صهیونیستی است.

ستون محکم وفاداری دروزی‌ها به اسرائیل

جامعه دروزی، برخلاف سایر اقلیت‌های عربی و اسلامی، از نخستین سال‌های تشکیل اسرائیل همکاری نزدیکی با این رژیم داشته است. امروز نیز بخش قابل توجهی از جوانان دروزی نه تنها به سربازی اجباری می‌روند، بلکه در واحدهای ویژه ارتش اسرائیل و حتی سطوح بالای فرماندهی هم حضور دارند. این وفاداری باعث شده حکومت اسرائیل، از جمله شخص نتانیاهو، نگاه ویژه‌ای به این گروه داشته باشد و حمایت‌های مادی، سیاسی و اجتماعی گسترده‌ای را برای آن‌ها تدارک ببینند.

ابزار تفرقه و کنترل اقلیت‌ها

سیاست مهم دیگر نتانیاهو، تکیه بر اقلیت‌ها جهت

تضعیف وحدت جامعه عربی و فلسطینی است. با برجسته کردن و حمایت از دروزی‌ها، اسرائیل سعی می‌کند شکاف‌های هویتی و اجتماعی را در میان فلسطینیان و اعراب منطقه عمیق‌تر کرده و مانع از شکل‌گیری جبهه‌ای متحد علیه سیاست‌های این رژیم شود. این رویکرد “تفرقه بینداز و حکومت کن” به اسرائیل اجازه می‌دهد تا کنترل خود را بر مناطق استراتژیک حفظ کند.

پوشش رسانه‌ای برای غرب

نتانیاهو از حمایت دروزی‌ها به عنوان یک برگ برنده در روابط بین‌المللی و در تعامل با کشورهای غربی استفاده می‌کند. نمایش «مدارا» و «همزیستی» با اقلیت دروزی، در واقع پوششی برای چهره‌ی واقعی اشغالگرایانه‌ی اسرائیل است و بهانه‌ای برای سرپوش گذاشتن بر سرکوب فلسطینیان و سایر اقلیت‌ها ارائه می‌دهد. این حمایت‌ها، به ویژه در دوران بحران‌های منطقه‌ای، به عنوان تصویری از «اسرائیل دموکراتیک» در رسانه‌های غربی بازتاب داده می‌شود.

جاسوسی و نفوذ در کشورهای همسایه

علاوه بر این، دروزی‌ها در کشورهای همسایه مانند سوریه و لبنان، حضور و نفوذ قابل توجهی دارند. اسرائیل از حمایت دروزی‌های ساکن در بلندی‌های جولان اشغالی به عنوان کانال مهمی برای جمع‌آوری اطلاعات و حتی نفوذ در ساختارهای اجتماعی و سیاسی این کشورها استفاده می‌کند. حمایت از رهبران دروزی در این کشورها، تضمین‌کننده دسترسی اسرائیل به اطلاعات حیاتی و ایجاد کانال‌های ارتباطی در مناطق حساس است.

جمع‌بندی: بقا در سایه تفرقه

حمایت نتانیاهو از دروزی‌ها، یک استراتژی چندوجهی برای حفظ بقا و منافع اسرائیل است. این حمایت‌ها نه از سر دوستی، بلکه بر پایه‌ی منافع امنیتی، تفرقه افکنی در میان اعراب، ایجاد پوشش رسانه‌ای برای غرب و سوءاستفاده از موقعیت استراتژیک دروزی‌ها در منطقه استوار است. این بازی پیچیده، بار دیگر نشان می‌دهد که چگونه رژیم صهیونیستی برای حفظ قدرت خود، از ابزارهای هویتی و مذهبی اقلیت‌ها به بهترین شکل بهره می‌برد.

واکنش شما به این مطلب

خوب خوب 1
بد بد 0
احساسات احساسات 0
جالب جالب 0
عصبانی عصبانی 1
ناراحت ناراحت 0
هیجان انگیز هیجان انگیز 0