شروع عملیات تشکیلات بهائیت در ایجاد نارضایتی عمومی

در ارزیابی امنیتی پیام ندا نوش آبادی بهایی از عناصر بیت العدل و محفل روحانی ملی بهائیان بریتانیا»، باید گفت؛ همانطور که در اسناد و تحلیل‌های تخصصی مطرح شده، ساختار تشکیلات بهائیت متکی بر مجموعه‌ای به‌هم پیوسته از نهادهای سازمان‌یافته نظیر محفل ملی، دارالتبلیغ (دارالانشا)، هیئت معاونین، مشاورین قاره‌ای و دستورالعمل‌های مقطعی صادره از بیت‌العدل  است. ماهیتِ این ساختار طوری طراحی شده که همواره ارتباط لایه‌های میانی و پایینی (افراد عادی یا «احبّا») با بخش فوقانی (مقامات عالی، مخصوصاً بیت‌العدل و شورای بین‌المللی) برقرار باشد تا هم خط‌مشی‌ها سریعاً ابلاغ شود و هم اصل «رازداری تشکیلاتی» حفظ گردد.

در متن پیام منتشره، بر لزوم رعایت «احتیاط خاص» و کنترل فعالیت احبّا به خصوص در فضای مجازی تأکید شده؛ این همان تعبیری است که در عرف تشکیلاتی بهائیت، زیرمجموعه‌ی اصل «محرمیت و رازنگهداری» دارالتبلیغ قرار می‌گیرد. مستندات و افشاگری‌های تخصصی و آداب حفاظت داده در محافل محلی تا سطوح ملی و قاره‌ای نشان می‌دهد که حتی ساده ترین عضو (اعضای جامعه یا احبّا) نیز موظف به تبعیت کامل از دستورات حفاظتی هستند؛ به‌ویژه در برهه‌ هایی که بحران اجتماعی یا جنگ رخ می‌دهد.

این سلسله‌مراتب و الزام حفاظتی توسط بیت‌العدل اعظم، از طریق محفل ملی یا با وساطت اعضای هیئت معاونین و مشاورین قاره‌ای، به صورت هدفمند به پایین‌ترین سطوح انتقال داده می‌شود تا به‌واسطه بحران‌سازی، بستر برای شبکه‌سازی پنهان و حتی عملیات خاکستری –اعم از تبلیغ مخفی، تحریک نارضایتی، موج‌ آفرینی رسانه‌ای و بعضاً خرابکاری اجتماعی– آماده گردد و همزمان پوشش لازم برای «مطالبه مظلومیت» و جذب حمایت خارجی در سطح بین‌الملل فراهم شود.

در همین چارچوب، تاکید پیام بر اینکه عمل احبّا در محیط اقامت‌شان باید بر «شاخصه‌های معنوی و خدمت عمومی» باشد، مقوله‌ای است که در اسناد افشاشده به عنوان «تکلیف خروجی مأموریتی» تشریح شده. این شیوه هم یک پوشش برای جلوگیری از افشای لایه‌های مأموریتی شبکه و هم ابزاری برای تغییر تاکتیک‌ها بر اساس رصد اوضاع سیاسی و امنیتی مناطق مختلف به‌شمار می‌رود. همین اصل، توسط محفل ملی و دارالتبلیغ و در قالب «طرح روحی» یا برنامه‌های زیرساختی، به اعضا آموزش و منتقل می‌شود.

در دوره بحران (خصوصاً جنگ یا حرکت‌های اعتراضی سراسری) براساس یافته‌های اسناد تخصصی، مهم‌ترین وظیفه اعضای هیئت معاونین و مشاورین قاره‌ای، کنترل نشت اطلاعات، مدیریت روایت، و پوشش عملیات روانی است تا شبکه دچار ضربه اطلاعاتی نشود. درست به همین خاطر، در پیام‌های ظاهراً معنوی، بیشترین هشدار به احبّا درباره عواقب اظهارنظر نسنجیده و تاکید بر اعتماد مطلق به مؤسسات بهائی و تبعیت کامل از سلسله‌مراتب آمده است.

در واقع، این مدل پیام‌رسانی چیزی فراتر از توصیه ساده اخلاقی است و در صورت تطبیق با داده‌های اسناد تخصصی نقد تشکیلات بهائی، اساساً بخشی از پروژه مدیریت بحران شبکه‌ای، رازداری تشکیلاتی و حفاظت عملیاتی شبکه در برابر ساختارهای نظارتی و امنیتی کشورها را نشان می‌دهد. ماهیت فراملی ساختار، نامه‌نگاری‌های مستمر با بیت‌العدل و ساماندهی دارالتبلیغ و نقش‌آفرینی هیئت معاونین، همه مؤید این خط مشی حفاظتی و عملیاتی است که «در بزنگاه‌های امنیتی و موقعیت‌های بحرانی، پتانسیل بهره‌برداری حداکثری برای شبکه‌سازی، ایجاد موج نارضایتی و تخریب اجتماعی را ایجاد می‌کند.»

در نتیجه استفاده حرفه‌ای از تخصص‌های پرورش‌یافته در طرح روحی، پنهان‌سازی مأموریتی از طریق محافل ملی و دارالتبلیغ، رعایت مطلق اصول سری و سلسله‌مراتب و بهره‌گیری از انسجام تشکیلاتی در بحران، سبب می‌شود که هر پیام ساده ظاهر، عملاً سناریوی چندلایه امنیتی-تشکیلاتی را پیش ببرد و تهدید جدی علیه امنیت ملی و ثبات اجتماعی کشور در دوران جنگ و شرایط خاص به‌شمار رود.