پایان افسانه گنبد آهنین

آنچه به چشم می‌آید نمای کاملی است از لایه‌های متعدد پدافند هوایی اسرائیل؛ سامانه‌هایی که سال‌ها با تبلیغات وسیع و بودجه‌های هنگفت، قرار بود چتری نفوذناپذیر بر فراز اراضی اشغالی ایجاد کنند. هر دایره نماد برد، مأموریت و دامنه یکی از سیستم‌هاست؛ از سامانه تاد و پیکان-۳ که برای مقابله با تهدیدات بالستیک دوربرد در ارتفاع بالا ساخته شده‌اند، تا سامانه‌های «میانی» پاتریوت و فلاخن داوود، و در نهایت شبکه گنبد آهنین که قرار بود حتی کوچک‌ترین راکت‌ها را نیز رهگیری کند.

با این تصویر فریبنده شاید برای هر ناظر ساده‌اندیش این توهم شکل بگیرد که اسرائیل واقعاً در برابر هر تهدیدی، مخصوصاً موشک‌های ایران، امن است. اما واقعیت میدانی عملیات اخیر ایران خلافِ این سناریو را اثبات کرد. ایران نه با چند موشک محدود، بلکه با حجم گسترده‌ای از موشک‌های بالستیک، پهپادهای انتحاری و کلاهک‌های مانورپذیر، این سپر لایه‌لایه را عملاً به چالش کشید و نقطه ضعف ساختاری آن را آشکار ساخت: پدافند اسرائیل برای مقابله همزمان با این حجم از تهدید (به‌ویژه با تفاوت برد، سرعت و جنس هدف‌ها) طراحی نشده بود.

تجربه واقعی نشان داد که بعد از شلیک هم‌زمان صدها موشک و پهپاد به سمت مراکز حساس، بسیاری از سامانه‌ها از کارایی افتادند یا دچار overload شدند. حتی گنبد آهنین، این نماد امنیت تبلیغاتی اسرائیل که مأموریت اصلی‌اش حفاظت از تل‌آویو بود، در برابر شدت و تنوع حمله شکست. موشک‌های ایرانی با مانورپذیری و استفاده از decoy و پهپادهای فریب، توانستند رهگیری را برای رادارهای اسرائیلی دشوار کرده و تعدادی از آن‌ها به تل‌آویو برخورد کرد؛ و شهر در بخش‌هایی تبدیل به تپه خاک شد. همین حجم آشفتگی و ضربه، اعتماد به قدرت اسرائیل را در چشم جامعه خودشان و افکار عمومی جهان شکست.

اما فراتر از بُعد نظامی، واقعیت راهبردی نیز خودنمایی کرد. دست برتر کاملاً به تهران منتقل شد؛ اسرائیل علناً به دنبال آتش‌بس رفت نه به‌خاطر نگرانی از ادامه تلفات که صرفاً برای جلوگیری از نابودی نمادهایش. ایران هم تا وقتی دست برتر را داشت، اعلام عدم آتش بس کرد تا رژیم صهیونیستی مجبور شود عملاً برای توقف بحران به تمنا بیفتد.

در نهایت، آنچه رژیم صهیونیستی می‌خواست به عنوان «خودقوی‌پنداری پدافندی» به جهان و ملت خود القا کند، با یک عملیات واقعی ایران، نه فقط از بین رفت؛ بلکه حتی تل‌آویو - پایتخت امنیتی و مالی این رژیم - شبیه یک شهر جنگ‌زده و بی‌پناه نشان داده شد. شکست نه فقط در صحنه موشکی بلکه در صحنه روانی و راهبردی کامل شد.